Author - забота о себе

муносабатлардаги энг яхши нарса - бу уларнинг йўқлиги.

энг чиройли ва сийқаси чиқмайдиган гап: ёмғирда йиғлаш ғирромлик.

кўпчилик шунчаки бир-бирини тушунмай, тасодифан йўлнинг қайсидир қисмини бирга босиб ўтган бир-бирига ғирт бегона одамлардир.

"гап сўзга қоламиз" деган жумладан мустаҳкамроқ қафас йўқ шубҳасиз?

онг остимизда аянчли нарсалар учун ажратилган жой бор, у ўзидан-ўзи воқеалар, оғриқлар билан тўлади. ким учундир ҳаётидаги энг ачинарлиси рад этилган севги бўлса, яна бошқа одам учун ачиниш - бой берилган имкониятлар. титаник ҳам бахтли якун билан бу даражада машҳур бўла олмасди. энг ёмони агар ҳаётимизда ачинишга нимадир тополмасак, буни қидиришга тушиб қолишимиз. бизга фарқи йўқ, кўчадаги бомжни кўриб ҳам ачинаверамиз (гарчи арзимаса ҳам). бизга ҳатто дайди мушукни кўчада қоп кетишигача ачинарли. бизда ажрашган қўшни аёлни ҳаёти ачинарли. шу ерда тепада санаган учта нарсамдан камида биттасига энсанг қотди. сен ва мени ачиниш чегараларимиз бошқача. ҳамма ҳар хил нарсага ачинади. ҳа силарда айб йўқ, бугунча нима демоқчилигимни тушунмаганийлар учун силарга ачинаман..

камбағаллик бу нафақат пулнинг йўқлиги, балки ўйлаш доираси чекланганлиги ҳамдир.

ҳиссиётлар акс таъсирга эга. севги севгини келтириб чиқарганиде нафратдан нафрат пайдо бўлади. лекин бир туйгуни слишком ошиб кетиши доим кўнгилсизликлани бошланишига олиб келади, ҳаттоки ўша ошиб кетган туйғу яхшилик бўсаям.

кўз олдингдаги инсонни тубанлашишини кўриб туриш нақадар қўрқинчли. қутқаришга уринасан ўзингда йўқ нарсалар билан, дахшатми?

нега лайфҳаклар йўқ сени тушуниш бўйича?